Artikel: Beweging en de Bates-methode van Natuurlijk Beter Zien

Schrijf je in en ontvang ook maandelijks een nieuw artikel

‘Het zit nou eenmaal in de familie’

24 mei 2016 • Geen categorie

FB Familie 65pNiks aan te doen, het zit nou eenmaal in de familie. Dat is wat veel mensen denken als het gaat over zichtafwijkingen als bijziendheid of verziendheid. Er wordt gedacht dat het erfelijk is. Dat is een wijdverbreid misverstand. Het meest kwalijke daarvan is dat het de mogelijkheid uitsluit dat je iets aan de gezondheid van je ogen kunt doen. In dit artikel geef ik enkele argumenten die erfelijkheid als oorzaak van slechter zicht tegenspreken. Ze staan beschreven in het boek ‘Improve your vision without glasses or contact lenses’ *. Het is geschreven door vier vooraanstaande Amerikaanse wetenschappers van The American Vision Institute.

Gezonde ogen bij de geboorte

De auteurs beginnen hun betoog als volgt. Bijna iedereen wordt geboren met normale, gezonde ogen en slechts minder dan 2 procent van de kinderen heeft vervormde oogbollen (voor goed zicht heb je perfect ronde oogbollen nodig – red.). Aangezien bijna iedereen geboren wordt met gezonde ogen, houdt de stelling van erfelijkheid in dat miljoenen gezonde, normale Amerikaanse kinderen zich ontwikkelen tot genetisch ‘misvormde’ volwassenen. Zo’n bizar fenomeen komt gelukkig nooit voor. Tijdens het opgroeien ontwikkelen normaal gezonde kinderen nooit bekende genetische misvormingen zoals klompvoetjes of een gespleten gehemelte. Er is geen reden om te denken dat de oogbollen hier een uitzondering op zouden zijn. Stel je de paniek voor als dat wel zou gebeuren: als miljoenen normaal gezonde kinderen op de een of andere mysterieuze manier volwassenen met bijvoorbeeld klompvoeten zouden worden! En denk je dat deze mensen dan genoegen zouden nemen met een dokter die zegt: ‘ Het is erfelijk, niks aan te doen behalve je hele leven lang speciale schoenen dragen. En met het groter worden van het probleem, eens in de zoveel tijd steeds wat grotere schoenen’. Toch gebeurt er iets dergelijks als het gaat om zichtafwijkingen en het voorschrijven van steeds andere brilvoorschriften.

Vorm van de schedel

Er is een theorie die zegt dat de vorm van de schedel bepalend is voor bij- en verziendheid. Als slechter wordend zicht op die manier veroorzaakt zou worden, zou het zicht niet meer moeten veranderen als iemand volwassen is geworden en uitgegroeid. De vorm van de schedel en de oogholte verandert dan immers niet meer. Feit is echter dat het zicht van veel volwassenen blijft veranderen en oogmetingen andere waardes opleveren.
Bovendien is bekend dat mensen vaak slechter zicht krijgen en bijziend worden als zij vaak en lang lezen of beeldscherm gebruiken. Een gegeven dat ook weer niet met erfelijkheid te rijmen valt.

Harde cijfers

Ook statistische gegevens kunnen de erfelijkheidstheorie niet ondersteunen. In 1950 gaf de Amerikaanse overheid opdracht tot het meten van het voorkomen van bijziendheid. Ongeveer 15 procent van de bevolking bleek bijziend te zijn; een percentage dat sinds 1920 redelijk constant was. In 1980 bleek dit percentage een epidemische omvang te hebben bereikt en gestegen te zijn naar 40%! Erfelijkheid kan niet de oorzaak zijn van zo’n enorme stijging. Een verandering van erfelijke eigenschappen in deze omvang zou vele duizenden jaren nodig hebben. Wat kan dan wel de oorzaak zijn? Dr. Young legt een verband met de komst van de televisie in 1955. Miljoenen Amerikanen brachten daarna lange tijd aan de TV gekluisterd door, hun ogen steeds gericht op het beeldscherm op korte afstand.

Een ander statistisch gegeven uit onderzoek bij Eskimo’s sluit hierbij aan en is zelfs nog indrukwekkender. In 1968 vergeleek professor Young het zicht van de generatie ouders die analfabeet was met dat van hun kinderen, de generatie die voor het eerst naar school ging. Van de 130 ouders waren slechts 2 ouders bijziend (resp. -0.25D en -1.5D) en 128 ouders hadden uitstekend zicht. Dit was de generatie van jagers en vissers. Van hun schoolgaande kinderen bleek echter meer dan 60% bijziend te zijn! Erfelijkheid was dus uitgesloten.

Sindsdien zijn er veel bewijzen bijgekomen en is het bekend dat de meest voorkomende oogafwijkingen, ook scheelzien en cilindrische afwijkingen, niet erfelijk zijn maar bepaald worden door omgevingsfactoren.

Hardnekkige erfelijkheidsgedachte

Vervolgens stellen de auteurs de vraag aan de orde hoe het kan dat de erfelijkheidstheorie toch nog steeds onderwezen wordt. Zij komen met een economische verklaring. Als slecht zicht erfelijk is kan er niets anders aan gedaan worden dan steeds maar weer corrigerende glazen of lenzen voorschrijven. Oogartsen (en opticiens – red.) zijn verzekerd van inkomsten door al die patiënten die steeds weer terugkomen voor een sterker voorschrift. Wat als erkend zou worden dat slecht zicht veroorzaakt wordt door andere factoren? Dan zouden oogartsen hun verantwoordelijkheid moeten nemen en proberen slecht zicht te voorkomen, of op z’n minst voorkomen dat het erger wordt. Dit gaat in tegen de fundamenten van de traditionele oogzorg. De meeste oogartsen zijn onwetend of weigeren de bewijzen tegen de erfelijkheidstheorie te accepteren. Ondanks dat deze volop aanwezig zijn, goed gedocumenteerd en erg overtuigend.


En jij?

Misschien ben jij ook iemand die op het verkeerde spoor was gezet. Dacht jij ook dat er niks te doen is aan slecht zicht. Nu weet je wel beter. Wil je zelf aan de gezondheid van je ogen gaan werken en vind je het fijn als iemand je daar bij helpt, dan bied ik je een individueel traject aan.

Mocht je nog vragen hebben, laat het me weten via het reactieblok hieronder, het contactformulier of e-mail. Of bel me gewoon op, zonder enige verplichting uiteraard.


 

Bron: Improve your vision without glasses or contact lenses. The American Vision Institute. Dr. Steven M. Beresford, dr. David W. Muris, dr. Merrill J. allen, dr, Francis A. Young.

* Dit boek is niet een van de vele boeken over de Bates-methode maar biedt wel zeer belangrijke en waardevolle informatie. De overeenkomst is in ieder geval het uitgangspunt dat slecht zicht niet erfelijk is, dat brillen/lenzen/laseren meestal geen goede behandelmethoden zijn en er mogelijkheden zijn tot verbetering zijn van je eigen, natuurlijke zicht.

 


3 reacties op “‘Het zit nou eenmaal in de familie’

  1. Paul schreef:

    Ik heb je blog met belangstelling gelezen!

  2. marjanne schreef:

    duidelijk, het is niet erfelijk.
    dus misschien wel wat aan te doen. maar hoe? wat is je ingang, spieroefeningen?

  3. Jacqueline Reijnen schreef:

    Hallo Marjanne,
    Dank je wel voor je vraag. De ingang is het opnieuw aanleren van de natuurlijke manier van je ogen gebruiken, je zie-gewoontes. En afleren van verkeerde zie-gewoontes, zoals bijvoorbeeld staren. Het is de bedoeling dat je die natuurlijke, ontspannen manier van zien uiteindelijk weer de hele dag toe gaat passen. Het gaat dus eigenlijk niet om oefeningen. We doen wel activiteiten/spelletjes om te leren en te ervaren hoe je je ogen goed gebruikt. Belangrijk onderdeel van de Bates-methode is ontspanning. Niet alleen ontspanning van je oogspieren. Je hebt misschien zelf wel eens gemerkt dat je in tijden van veel stress slechter gaat zien. Mentale spanning werkt ook door op je zicht.
    De Bates-methode leert je opnieuw aan hoe je moet zien, ondersteund door ontspanningstechnieken voor je ogen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zie Je Wel - Natuurlijk Beter Zien
Menu Title